Thursday, 8 January 2009

The Sunbeam

The chill breeze of December morning
Seeped through her thick blanket
The little girl woke up
Brushing her dreamy eyes

“Oh…look at this!!" She jumped out of her bed
Eyes wide with excitement!

She ran to the little boy, Shook him vigorously…
“Hey!! Wake up, wake up”
She pulled his blanket, snatched his pillow
“Look what’s in the room!!”

The boy got up grumbling…
Looked around and there it was…..!!!
His narrow eyes twinkled with glee
“Oh!! That’s a beauty “

A glittering conduit of gold!
With shimmering dust floating in it!
A ladder of luminance!
Leading to the land of ecstasy!

Descending from a tiny gap in the roof tile
Piercing the darkness of the room
In all its glory………The Sunbeam!!

‘Let’s get there…
……..to the abode of bliss’ said the little boy
He swiftly started gliding up
Grasping the radiant golden beam

The girl gazed up,
Her face was a riot of colors…

Colors of fears and fascination…
of doubts and delight…

The little boy was glowing like an angel now!
His hollow mind filled with the golden dust!
His face radiating bright!

The girl followed him
Grasping the smooth yellow beam …with two small hands
Gripping it tight…with her little fat toes & tiny fingers

With joy and wonder
They moved higher and higher

Just a few more notches …
They will be at the doors…
At the doors of that dream land

The boy looked down
“Oh! Sweet little girl!
You gleam like an angel!

The girl smiled, said ‘u too look the… …’
And suddenly
A thud …..!
A loud bang….!
The two were on the ground
The sunbeam has vanished!

‘Must be a thick cloud ...
That obstructed the path’
A cloud…?! On this winter morning?!
Nature’s folly?! …… Not a chance….
‘Oh! Must be the smoke
Billowing from the kitchen chimney …’
………..the boy’s thoughts were cut abrupt.....
By the cry of the little girl
With bruised knees & elbows

‘I will never speak to you…’
The little girl sweared with anger

‘As you wish…, as you wish…’ said the little boy calm
‘But let’s put the blanket straight
…before your mother drops in’... & he smiled, she... didn't

The girl wiped her eyes
With the arm of her laced frock
she clutched her lips tight to stop wailing
took the two ends of the blanket

The boy took the other ends…but …the wrong way
The blanket was twisted…
To flip it... he didn’t change his hands…

He just held it tight & did a Somersault …!
…..to the girls’ amusement
‘Phew..!! The blanket was straight!

‘Funny you..!’ laughed the little girl
Her clear ringing laughter ….
Engulfed the chillness in the room


Now......There was some sound
sound of approaching steps….
Behind the closed doors….
“knock…
…..knock……knock”

11 comments:

Mahesh Sindbandge said...

Hey you took hell out of me while i was reading the poem..:D
At each stanza i was like "what is it, the children are talking about ?" and at last its a SUNBEAM!
you maintaned the mystery till the end ...!

Hmmm nice one though :)

ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಎಸ್ said...

ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಸುಂದರ ಕವನ. ಈ "Sunbeam " ನನ್ನನ್ನು ಬಾಲ್ಯಕಾಲಕ್ಕೆ ಸೆಳೆದೊಯ್ದಿತು.ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಬೆಳಕಿನ ರೇಖೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆಷ್ಟು ಮುದ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಈಗಿನ ಭದ್ರವಾದ RCC ಸೂರಿನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಿರಣಗಳನ್ನೆಲ್ಲಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯ ?

ನನಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾದದ್ದು ಅಣ್ಣ ತಂಗಿ ( ಹಾಗೆ ಭಾವಿಸುವೆ ) ಒಂದೇ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹೊದ್ದುಕೊಳ್ಳುವಾಗಿನ ಪ್ರಸಂಗ!!ನಾವೆಲ್ಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ Share ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು.ಪೂರ್ಣ Pencilನ್ನು ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ನನಗೆ, ನನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದುದು ನೆನಪಾಗಿ ನಗೆ ಬಂದಿತು.

ಸುಂದರ ಕವನ

Geetha said...

@ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಎಸ್
ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮ್ಯಾಡಮ್
ನಿಮ್ಮ ಕಾಮೆಂಟ್ ಗಳು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಶಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ , ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ಅರ್ಧ ಪೆನ್ಸಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕಲಿತವರು ...:)

ಮತ್ತೆ,
ನಾನು ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಿಕೆನ್ಸ್ ರ ’ಬ್ಲೀಕ್ ಹೌಸ್ ’ ಓದಲು ಶುರು ಮಾಡಿರುವೆ, ಈ ಪದ್ಯ ಬರೆಯುವಾಗ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ’ರಿಚರ್ಡ್’ ಮತ್ತು ’ಆದ’ ಇದ್ದರು. (ಇವರಿಬ್ಬರ ಬಾಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಡಿಕೆನ್ಸ್ ಏನೂ ಬರೆದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಯೋಚಿಸ್ತಿದ್ದೆ)

ಶುರು ಮಾಡಿದಾಗ ಚಿಣ್ಣರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ನ ಛಳಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು...ಆದ್ರೆ ..ಬಿಸಿಲುಕೋಲು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ಊರಿನ ಕಿಟಕಿಗಳಿಲ್ಲದ ಹೆಂಚಿನ ನಡುಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು :D ಸದ್ಯ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ವೀಸಾ ಬೇಕಿಲ್ವಲ್ಲ .....

ನೀವು ಬರೆಯುವ ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆಯ ಕಾಮೆಂಟ್ ಗಳಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ಅತಾರ್ಕಿಕ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತೀನಂತ ಬೇಸರಿಸದಿರಿ ಪ್ಲೀಸ್


@ Mahesh Sindbandge

thanks for the comment...but there is no mytery till the end as you said, it lasts justs a few initial stanzas :)

ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಎಸ್ said...

ಹಹಹಾ

ನೀನು ಯಾವ ರೀತಿ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಸ್ತು ಬೀಳಿಸುವೆ ಎಂದು ಕಾದು ನೋಡಲು ಖುಷಿ ಅನಿಸುತ್ತೆ. ನಾನು ಹಿಂದೆ ಬರೆದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದ ಶಬ್ದದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಗಹನವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವಾಗ ನೀನು ಯಾವುದೂ ಸರಳ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತೀಯಾ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾದೆ :)

ನಿನ್ನ ನೈಜ ಉತ್ತರ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ.:)

ಸಿಮೆಂಟು ಮರಳಿನ ಮಧ್ಯೆ said...

ಗೀತಾರವರೆ....

ವಾವ್..!

ಎಷ್ಟು ಚಂದವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ...!

ಸುಂದರವಾದ ಬಾಲ್ಯದ.. ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು..!

ನನ್ನಕ್ಕ ಕಾರವಾರದಿಂದ ನಮ್ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ..

ನನ್ನಕ್ಕನಿಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ "ಇದನ್ನು" ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದೆ

ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದುದಕ್ಕೆ..

ವಂದನೆ..
ಅಭಿನಂದನೆಗಳು...

ಅಕ್ಕ ನಿಮಗೆ ಶುಭಾಶಯ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ..!

ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಇರಿ...

Geetha said...

ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸರ್ ನಿಮಗೆ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಅಕ್ಕನವರಿಗೂ, ಪದ್ಯ ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು ಮಾಡಿದ್ದು ತಿಳಿದು ಖುಶಿಯಾಯ್ತು :)

Geetha said...

@ ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಎಸ್

ಮ್ಯಾಡಮ್ ಬಾಗಿಲು ಬಡಿಯುವ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಬರೆಯವವರಿದ್ದಿರಿ ಅಂತ ನನಗೆ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ :)...ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸಿರಿ

ಚಂದ್ರಕಾಂತ ಎಸ್ said...

ಹಹಹಾ ನಿಜ ಹೇಳಿದರೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ ತಾನೆ. ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದು ೧. ಮಲತಾಯಿಯೋ ದುಷ್ಟ ತಂದೆಯೋ ಬಂದಿರಬೇಕು
೨. ಇದು phantasy ಕವನದಂತಿರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೋ ಜೀನಿಯೋ ದೆವ್ವವೋ ಬಂದಿರಬಹುದು. ಎಂದು

Geetha said...

ಹೋ...ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲ ಊಹೆ ನನ್ನ ಊಹೆಗೆ ತುಂಬ ಹತ್ತಿರ....ಅವರು ಯಾರಾದರೂ .."Eshter"ನ "godmother" ಹಾಗೆ ಗಂಟು ಮುಖದವರೇ ಇರಬೇಕು ...hahaha

ಸುಧೇಶ್ ಶೆಟ್ಟಿ said...

ಗೀತಾ ಅವರೇ...

ಬಾಲ್ಯ ಕಾಲದ ನೆನಪಿಗೆ ಕೊ೦ಡೊಯ್ಯಿತು ನಿಮ್ಮ ಕವನ. ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅವಳಿ ತ೦ಗಿಯೇ ಕವನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ೦ತೆ ಅನಿಸಿತು.

ನನ್ನ ಫ್ರೆ೦ಡ್ಸುಗಳಿಗೆ ಓದಲು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ:)

- ಸುಧೇಶ್

Geetha said...

ಕವನ ನಿಮಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಸಂತಸವಾಯಿತು ಸುಧೇಶ್ ಅವರೆ